EMS برای فوتبالیست ها
تاثیر استفاده از WB EMS در افزایش قدرت فیبر type II فوتبالیستها در فصل رقابتی
بهبود عملکرد فوتبالیستهای رده بالا در کوتاه مدت یک امر حیاتی است.
به همین دلیل اطمینان حاصل کردن از ریکاوری مناسب بعد از مسابقه و ادغام برنامه های قدرتی موثر برای افزایش سیستماتیک پارامترهای قدرتی مربوط به فوتبال در طول فصل رقابت، یکی از وظایف مربی است.
به دلیل کمبود وقت، اجرای روشهای تمرینی جایگزین که باعث تحریک بسیار کارآمد سازگاری عضلات میشود از ارزش بالایی برخوردار است.
در میان این روشهای تمرینی EMS ثابت کرده که میتواند جایگرین مناسبی برای افزایش قدرت و تواناییهای قدرتی به خصوص مانند پریدن و دویدن در قهرمانان تیمهای ورزشی حرفهای و نخبه باشد (۷-۲).
در یک تحقیق بر روی فوتبالیستهای حرفهای بعد از ۷ هفته (۱۴ جلسه) تمرین دینامیک با WB EMS شاهد افزایش قابلتوجه قدرت پرس پا، پریدن و دویدن بازیکنان بودهایم .
البته این تحقیق به بررسی زیرساخت عضلات اسکلتی نیزپرداخته به همین دلیل مشخص نیست که افزایش قدرت بیشینه به دلیل افزایش سایز عضله بوده باشد (۸).
بنابراین هدف از این تحقیق مشخص کردن تاثیر قدرت کسب شده از تمرین EMS بر روی سازگاری های مولکولی و ساختاری در عضلات اسکلتی در بازیکنان فوتبال با عملکرد بالا است.
برای تحقیق پیشرو از ۲۸ فوتبالیست استفاده شدهاست که آنها به ۳ گروه تقسیم شدهاند.
گروه EMS (EG) که ۱۰ نفر بودند در کنار تمرینات عادی فوتبال به مدت ۷ هفته و ۲ جلسه در هفته ۳ ست ۱۰ تایی اسکوات پرشی با استفاده از WB EMS انجام دادهاند.
دو گروه دیگر به صورت کنترل شده یکی شامل ۱۰ نفر فقط تمرینات پرشی با EMS را انجام میداده (TG) و گروه دیگر که ۸ نفر بودهاند (CG) برنامه تمرین عادی فوتبال خود را دنبال کردهاست.
برنامه تمرینی معمول فوتبال شامل ۱ تا ۳ جلسه تمرین تکنیکی و تاکنیکی در هفته و ۹۰ دقیقه فوتبال در پایان هفته بوده است.
در گروهی که از EMS استفاده میکردند تمرینات در روزهای سهشنبه و جمعه انجام میشده تا ۴۸ ساعت بین جلسات و بازی ۹۰ دقیقهای در روز یکشنبه فاصله باشد.
نوع موج استفاده شده از نوع دوفازی، مستطیل و جبران شونده بوده است که فرکانس ۸۰ هرتز داشته، pulse width برابر ۳۵۰ میکروثانیه و شدتی بین ۰ تا ۱۲۰ میلیامپر داشته است.
برای تنظیم شدت از معیار Borg استفاده شده که در آن ۱۶ قوی و ۱۹ تا ۲۰ بسیار قوی درنظر گرفته شده است.
EMS برای فوتبالیست ها
شدت تمرین برای هر بازیکن در یک جلسه آشنایی ۲ هفته قبل از آزمایش اندازهگیری و مستند گردیده است.
گروه EG 3 ست ۱۰ تایی اسکوات پرشی با استراحت ۶۰ sg (بدون پالس الکتریکی) بین ستها انجام داده است.
در هر ست پرشها با ۴ ثانیه دوره کار شاملsg ۲ فاز eccentric اسکوات ۹۰ درجه، sg 1 انقباض ایزومتریک، sg 1/0 فاز concentric انفجاری و sg 1 پایدارسازی بودهاند و بین هر تکرار sg 10 استراحت بوده است.
گروه TG که فقط تمرینات پرشی میکردند تعداد مشابه پرش را با دوره تناوب یکسان با گروه اول، ۲ بار در هفته بدون EMS انجام دادهاند.
همگام تحلیل اطلاعات anthropometric بدست آمده، تغییری در وزن و چربی بدن مشاهده نشدهاست (جدول ۲). همچنین تفاوتی در حجم تمرین بین گروهها وجود نداشته است. EMS
بررسی قدرت پایین تنه ورزشکاران پیشرفت زیاد گروه EG در مقایسه با گروه TG و CG را نشان میدهد (جدول ۲).
در نهایت با تحلیل ترکیب عضله تغییری در فیبر type I عضلات رخ نداده ولی در گروه EG برخلاف دو گروه دیگر شاهد تغییر مثبت در قطر فیبر type II عضله بودهایم (جدول ۳).
نتیجهگیری
با تحلیل نتایج بدستآمده نتیجه میگیریم WB EMS میتواند ابزار مناسبی برای صرفهجویی در زمان برای تمرینات قدرتی و بهبود تواناییهای قدرتی فوتبالیستها حین فصل رقابت باشد.
همچنین میتوان بر سازگاری سریع فیبر type II تاکید کرد. بنابراین پیشرفتهایی که EMS حاصل میکند میتواند حین برنامهریزی تمرین فوتبالیستها در فصل رقابتی قابل توجه باشد.
انجام این تحقیق در دیگر ورزشها جالب خواهد بود.
اطلاعیه
این تحقیق مشخص نکرده است که آیا شرکتکنندگان از قبل با WB EMS تطبیق پیدا کردهاند یا نه.
از این رو از طرف Wiemspro ما پیشنهاد میکنیم که قبل از انجام پروتکل تمرینی WB EMS یک دوره تطبیق با فرکانس پایینتر از ۵۰ هرتز و نرسیدن به شدتهای تحریک به مدت ۶ تا ۸ جلسه انجام شود.
Bibliography
Andre Filipovic, Markus DeMarees, Marijke Grau, Anna Hollinger, Benedikt
Seeger, Thorsten Schiffer , Wilhelm Bloch and Sebastian Gehlert.. (2019). Superimposed whole-body electrostimulation augments strength adaptations and type ii myofiber growth in soccer players during a .competitive season.EMS
Frontiers in Physiology, 10, 1-11.
Delitto, A., Brown, M., Strube, M.
J., Rose, S. J., and Lehman, R. C. (1989). Electrical stimulation of quadriceps femoris in an elite weight lifter:
Bibliography
a single subject experiment. Int. J. Sports Med. ۱۰, ۱۸۷–۱۹۱. doi: 10.1055/s-2007-1024898
Maffiuletti, N. A., Cometti, G., Amiridis, I. G., Martin, A., Pousson, M., and Chatard, J. C. (2000).
The effects of electromyostimulation training and basketball practice on muscle strength and jumping ability.
Int. J. Sports Med. 21, 437–۴۴۳. doi: 10.1055/s-2000-3837
Maffiuletti, N. A., Dugnani, S., Folz, M., Di Pierno, E., and Mauro, F. (2002a). Effect ofcombined
electrostimulation and plyometric training on vertical jump height. Med. Sci. Sports Exerc.
۳۴, ۱۶۳۸–۱۶۴۴. doi: 10.1249/01.MSS.0000031481. 28915.56
Bibliography
Malatesta, D., Cattaneo, F., Dugnani, S., and Maffiuletti, N. A. (2003).
Effects of electromyostimulation training and volleyball practice on jumping ability.
J. Strength Cond. Res. 17, 573–۵۷۹. doi: 10.1519/00124278-200308000-00025
Gondin, J., Guette, M., Ballay, Y., and Martin, A. (2005). Electromyostimulation training effects on neural drive and muscle architecture.
Med. Sci. Sports Exerc. 37, 1291–۱۲۹۹. doi: 10.1249/01.mss.0000175090.49048.41
Billot, M., Martin, A., Paizis, C., Cometti, C., and Babault, N. (2010). Effects of an electrostimulation
Bibliography
training program on strength, jumping, and kicking capacities in soccer players. J. Strength Cond. Res. 24, 1407–۱۴۱۳. doi: 10.1519/ JSC.0b013e3181d43790
Filipovic, A., Grau, M., Kleinoder, H., Zimmer, P., Hollmann, W., and Bloch, W. (2016). Effects of a whole-body electrostimulation program on strength, sprinting, jumping, and kicking capacity in elite soccer players.
J. Sports Sci. Med. 15, 639–۶۴۸.